
نام «جرج هاتز» (George Hotz)، هکر ۲۶ سالهی آمریکایی که به خاطر جیلبریک کردن آیفونهای اولیه و هک کردن پلیاستیشن۳ شهرت دارد، این روزها در میان خبرهای مهم خبرگزاریها به چشم میخورد.
هاتز چند سال در شرکتهای مرتبط با تکنولوژی مهمی کار کرده، اما هیچیک از آنها نتوانستهاند از نظر قوهی ذهنی او را راضی کنند.
ظاهرا این بار، او سرگرمی متفاوتی پیدا کرده. جورج هاتز با الگوبرداری از سدان آکورا مدل ILX یک خودروی خودران ساخته است. به نظر میرسد این خودرو واقعا کار میکند که این موضوع واقعا شگفتانگیز است چون آنطور که جورج هاتز خودش ادعا میکند به تنهایی و فقط به مدت یک ماه روی آن کار کرده است.
جورج هاتز چند سال در شرکتهای مرتبط با تکنولوژی مهمی کار کرده، اما هیچیک از آنها نتوانستهاند از نظر قوهی ذهنی او را راضی کنند. به همین خاطر، به تنهایی در شرکت خودش به نام comma.ai کار میکند. هدف او این است که شرکت «موبایلای» Mobileye را از رده خارج کند. موبایلای یکی از تامینکنندگان مهم سیستمهای دستیاری رانندگی است که در سیستم «اتوپایلت» (Autopilot) خودروهای تسلا استفاده میشود. نکتهی جالب این است که کار هاتز نظر ایلان ماسک را جلب کرده. ماسک در ایمیلی به او پیشنهادی وسوسهانگیز برای همکاری داده، اما هاتز پیشنهاد او را رد کرد.
سیستم او تفاوت زیادی با نمونههای فعلی موجود در بازار دارد. او به قوانین از پیش برنامهنویسی شده برای رانندگی کاری ندارد؛ و به جای آن از تکنیک یادگیری عمیق هوش مصنوعی در سیستماش استفاده کرده است. تمام اطلاعات این سیستم از تماشای رانندگی هاتز جمعآوری شدهاند.
جورج هاتز اولین کسی بود که آیفون را آنلاک کرد و باعث شد که آیفون بتواند با اپراتورهای دیگر هم کار کند. همچنین او برای هک کردن سیستم عامل iOS ابزار جیلبریک limera1n را توسعه داد. علاوه بر این، او اولین هکری بود که توانست به سیستم امنیتی کنسول پلیاستیشن سونی نفوذ و آن را هک کند. به دنبال این کار سونی از او شکایت کرد، اما این قضیه بعدا خارج از دادگاه بین هاتز و سونی حل شد.

آنچه امروز ما بهعنوان تجارت الکترونیکی میشناسیم، در آیندهای نزدیک با تغییراتی بنیادین روبهرو خواهد شد. هر چیز متصل به شبکه به یک کانال تجارت تبدیل میشود. در مورد آیندهای صحبت میکنیم که دو مفهوم «تجارت الکترونیکی» (E-Commerce) و «اینترنت اشیا» (Internet of Things) با هم ملاقات کرده و مفهوم «تجارت اشیا» (Commerce of Things) را رقم میزنند. در ادامه با جزییات بیشتری به این موضوع میپردازیم. با دیجیکالا مگ همراه باشید.
تا پیش از این در مورد اینترنت اشیا و بنیانهای فکری خالق این مفهوم برایتان نوشته بودیم. حالا میخواهیم کاربرد جدیدی از این مفهوم نامانوس را به تصویر بکشیم. اینترنت اشیا – از خانههای هوشمند گرفته تا خودروهای متصل و گجتهای هوشمند – این پتانسیل را دارد که به زیرساختی برای تجارت الکترونیکی آینده تبدیل بشود. اینترنت اشیا میتواند فرایند تجارت الکترونیکی را دگرگون کند. همزیستی این دو پدیده، سفر مشتری برای خرید یک محصول، از کسب دانش لازم تا رسیدن به نیت خرید و در نهایت اقدام به خرید را متحول خواهد کرد. در این سیستم، پایانههای فروش، دیگر به صفحات وب، اپلیکیشنها و دستگاههای PoS محدود نیستند. در این وضعیت، هر چیز (شیئ یا کالا) به یک پایانهی فروش (PoS) تبدیل میشود. اما مسیر رسیدن به این ادغام رویایی چیست؟ اینترنت اشیا چه وضعیتی دارد و چطور قرار است تجارت الکترونیکی را تحت تاثیر قرار بدهد؟

تا این لحظه شرکتهای زیادی به طراحی و تولید گجتهای واقعیت مجازی دست زدهاند. گوگل با«کاردبورد»، مایکروسافت با «هولولنز»، سامسونگ با «گلکسی گیر VR»، اچتیسی با «وایو» و سونی با«پروژهی مورفیوس»، همگی برای دورانی جدید دورخیز کردهاند. این رقابت به هیچوجه شوخیبردار نیست. حتی مارک زاکربرگ، بنیانگذار فیسبوک، دو میلیارد دلار برای خرید شرکت آکیولس و هدست«آکیولس ریفت» خرج کرده. اما برای همهگیر شدن واقعیت مجازی و تجاری شدن هدستها و گجتهای مربوط به آن، ابتدا باید از سد پنج مانع عبور کرد. در ادامه یکبهیک این موانع را بررسی میکنیم.
۱. کار را باید به کاردان سپرد
یک مهندس که یک دوربین فیلمبرداری ساخته لزوما نمیتواند یک شاهکار سینمایی بسازد. در مورد هدستهای واقعیت مجازی هم این قضیه صدق میکند.

چند روز پیش یکی از همکارانمان با کیف سامسونت وارد شد؛ نزدیکتر که شد دیدم سینی بزرگی در دست دارد. با کمی دقت بیشتر، تبلت سامسونگ «گلکسی ویو» (Galaxy View) را تشخیص دادم. سامسونگ چیز عجیبی خلق کرده. در ادامه بیشتر توضیح میدهم.
گلکسی ویو یک تبلت تمامپلاستیکی بزرگ و سنگین با یک دسته-پایهی نامتقارن است. حداقل چند دقیقه طول میکشد با طراحی عجیب آن کنار بیایید. با اینحال، سامسونگ اسم تبلت را روی آن نگذاشته؛ اما شاید تعبیر همکارم در بررسی این دستگاه از همه دقیقتر باشد: «بزرگترین تبلت و کوچکترین تلویزیون خانهی شما» دستکم سامسونگ دوست داشته ما با این دستگاه اینطور برخورد کنیم.
در اینجا قصد بررسی گلکسی ویو را ندارم اما بهطور خلاصه باید بگویم که ما با تبلتی بسیار بزرگ (۱۸٫۴ اینچی) طرف هستیم که میشود هم به عنوان تبلت و هم تلویزیون از آن استفاده کرد. دستگاه، توزیع وزن مناسبی ندارد؛ به این معنی که وقتی دستگاه را از بخش دسته بگیریم مدام فکر میکنیم هر لحظه قرار است نمایشگر از بخش پشتی جدا شود! تمرکز اصلی دستگاه روی پخش ویدیو است. اما رزولوشن Full HD آن برای کسی که میخواهد از نزدیک فیلم تماشا کند، آنقدرها ایدهآل نیست. بیدلیل نمیخواهم از گلکسی ویو ایراد بگیرم؛ اما با توجه به قیمت زیاد ۶۰۰ دلاریاش بهسختی میتوان خرید آن را به کسی توصیه کرد. اما چرا سامسونگ به این نتیجه رسید که باید چنین موجودی را خلق کند؟

از سال ۲۰۱۰ و با معرفی اولین نسل آیپد، تبلتها (با استانداردهای دوران دستگاههای هوشمند) متولد شدند. آنها خیلی زود به بلوغ رسیدند. تنها با گذشت ۵ سال میشود نوعی کمال را تبلتهای معمولی ۸ تا ۱۰ اینچی مشاهده کرد. به آیپد ایر ۲ نگاه کنید. بهسختی میتوانیم ایرادی در آن پیدا کنیم. تبلتسامسونگ گلکسی S2 هم کمنقص و ظریف و دوستداشتنی است. نکته اینجاست که دوران بلوغ همیشه با بحران هویت همراه است. این آشفتگی را میتوان در ذهن سازندگان تبلتها دید.
در این جامعهی جهانی مصرفزده، شرکتها دوست دارند چیز متفاوتی برای ارایه داشته باشند. آنها میخواهند نقشهای جدیدی برای تبلتها تعریف کنند. برخی از آنها مثل هواوی، تبلتشان را آنقدر ظریف میسازند که شما را متقاعد کنند از دستگاه بهجای گوشی استفاده کنید (مدیاپد X2) و برخی مثلمایکروسافت (سرفیس پرو ۴) و اپل (آیپد پرو) اعتقاد دارند شما باید لپتاپتان را کنار گذاشته و تبلت هیبریدی بخرید. اما این بحران هویت در جامعهی جوان تبلتها گاه بیشتر خود را نشان میدهد.

موتور جستوجوی گوگل آنقدر از رقبایش جلوتر است که گاهی یادمان میرود به جز گوگل شرکتهای دیگری هم خدمات مشابه ارائه میکنند؛ بهخصوص در بین کاربران فارسی که اختلاف نتیجهی موتورهای دیگر با گوگل واقعا زیاد است. بیشتر کاربران وب، مقدمات جستوجو را میدانند در عین حال اغلبشان نمیدانند روشهایی وجود دارد که از طریق آنها میتوان سریعتر به نتایج دقیقتر رسید. در ادامه مطلب همراه دیجیکالامگ باشید و این ترفندها را تمرین کنید.

معمولا این طور نیست که همیشه فقط دنبال یک چیز باشید. خیلی وقتها بین دو یا چند مورد مردد هستید و میخواهید دربارهی همهشان اطلاعات بگیرید. در چنین مواردی عملگر OR را به کار بگیرید.
این عملگر بهخصوص برای حالتهای مقایسهای واقعا کاربردی است. مثلا قهوه یا چای، کدام مفیدتر است. البته کاربردهای دیگری هم دارد. به عنوان نمونه اگر دنبال این هستید که خودتان هوشمندسازی منزل را انجام میتوانید به شکل زیر جستوجو کنید:
Home automation raspberry Pi or Arduino
این طوری گوگل نتایج هردو را یکجا به شما میدهد.
البته این مورد فعلا با پست ایران کار نمیکند اما به هر حال موتور جستوجوی گوگل نوع شمارههای رهگیری پستی را میشناسد و هماینکه شماره رهگیری را در مربع جستوجو وارد کنید شما را به سایت مربوطه هدایت میکند.

اهل هر زمینهای که باشید حتما از یافتن وبسایتهای جدید در آن زمینه خوشحال میشوید. اما در دنیای گستردهی وب پیدا کردن سایتهای مشابه خیلی هم راحت نیست. مگر اینکه از وجود عملگر related: باخبر باشید. کافی است به کمک یکی از سایتهای مورد علاقه خود این طور جستوجو کنید Related:www.digikala.com تا سایتهای مشابه فهرستوار جلویتان قرار بگیرند.

اگر میخواهید جستوجوی خود را به متن یک مقاله، سرتیر و یا یوآرالی خاص محدود کنید یکی از سه عملگر زیر کمکتان خواهند کرد:
inurl: نتایج جستوجو را به محتوای موجود در آن آدرس محدود خواهد کرد.
intext: متن مورد نظر را برای یافتن عبارتهای خواسته شده جستوجو میکند.
Intitle: جستوجو به دنبال عبارتهای موجود در عنوان مقاله یا صفحه خواهد گشت.

اگر میخواهید از گفتوگوها با هشتگهای ترند شده در زمینههای خاص مطلع شوید کافی است آنها در گوگل جستوجو کنید. مثلا جستوجوی #IoT آخرین موارد در توییتر، مقالهها و فیسبوک در زمینههای اینترنت چیزها را ارائه میکند.

بعضی وقتها جستوجویی که دایرهی بیشتری را در بر بگیرد زودتر و بهتر به نتیجه میرسد. بهخصوص زمانهایی که مطمئن نیستید از کدام کلیدواژه باید برای جستوجو استفاده کنید. در چنین شرایطی استفاده از علامت مترادف کارساز خواهد بود.
مثلا با جستوجوی عبارت مکانیک ~دانشگاه علاوه بر مکانیک دانشگاه، کلمههای دانشکده، آموزشگاه و موارد مشابه هم به فهرست نتایج اضافه میشود.
این روش جستوجو کمی مبهم است. بهجای جستوجوی یک صفحهی خاص میتوانید دنبال صفحهای بگردید که به یک صفحهی خاص پیوند (لینک) داده شده. بگذارید طور دیگری به آن نگاه کنیم؛ اگر میخواهید بدانید چه کسی از سایت خودش به سایت دیجیکالامگ لینک داده این شیوه به کارتان میآید:
link:digikala.com/mag
این طوری همهی سایتهایی که به دیجیکالامگ لینک دادهاند برایتان فهرست میشوند. به طور کلی یوآرال میتواند هر چیزی باشد. اما دقت کنید که هرچه توضیحات اختصاصیتر باشند تعداد نتایج کمتر میشوند.

همیشه یادتان باشد که وقتی مرورگر کروم جلویتان باز است یک ماشین حساب هم در برابر خود دارید. موتور جستوجوی گوگل عملیات ریاضی هم انجام میدهد. توضیح کامل این مورد کمی سخت است چون هر کس به روش خودش از آن استفاده میکند. میتوانید هم محاسبات ساده را با آن حل کنید هم سخت و پیچیده. البته این طور نیست که معادلات چند وجهی و خیلی سخت را هم حل کند.
۸*۵+۵
Planck’s constant
اگر اولی را وارد کنید نتیجه ۴۵ خواهد بود. همزمان یک ماشین حساب هم نمایش داده میشود تا برای محاسبات بیشتر از آن استفاده کنید. شاید پیش پا افتاده به نظر برسد ولی واقعا خیلی وقتها کار راهانداز است. اگر عبارت دوم را جستوجو کنید عدد ثابت پلانک را خواهید دید.
اجازه دهید کمی به اصول جستوجو بپردازیم. همانطور که در ابتدای قسمت اول گفتیم مهم است نگاه گوگل را بشناسید. بهتر است به جای توضیح و تفسیر، خیلی ساده و سرراست اصل خواستهتان را مطرح کنید. مثلا اگر دنبال یک رستوران پیتزا در نزدیکی محل سکونتتان هستید فقط کافی است «رستوران پیتزا نزدیکی» را بجویید. بدانید که هرچه عبارت جستوجو را طولانیتر کنید نتایج کمتری میگیرد.

در ادامهی توضیح قبلی باید بدانید که این بهترین شیوه برای رسیدن به مقصود است. خود گوگل هم اینطور توصیه میکند که: بهترین شیوه این است که از یک چیز ساده شروع کنید و با توجه به نتایج اولیه به مرور عبارت جستوجو را پیچیده و کاملتر کنید:
اول بنویسید: مصاحبهی شغلی
بعد: آمادگی برای مصاحبهی شغلی
سپس: چگونگی آمادگی برای مصاحبهی شغلی
به این شکل رفته رفته نتایج جستوجو را به میل خود هدایت میکنید. علت اینکه نباید از اول به سراغ آخری بروید این است که در این میان ممکن است چیزهایی از چشمتان دور بماند که از قضا بیشترین نزدیکی به مقصود شما را داشته باشند. وبسایتها هم با این طرز تفکر عبارات مختلف را برای جستوجوگر آماده میکنند (سئو یا SEO) و شما با این روش به نوعی مهندسی معکوس انجام میدهید.

سعی کنید حدس بزنید اگر نویسندهی سایت بودید برای هر مطلب از چه عباراتی استفاده میکردید. مثلا برای آشپزی از «دستور پخت» استفاده میکردید یا «طرز طبخ» و اینکه احتمالا کدام یک در بین عموم محبوبترند. به علاوه شیوهی بهکارگیری واژگان هم در بهتر به نتیجه رسیدن موثر است. مثلا بهجای «تایر ماشینم پنچر شده» عبارت «پنچرگیری تایر ماشین» یا بهجای «سرم درد میکند» عبارت «درمان سردرد» بهتر نتیجه میدهند. این مسئله برای هر موضوع دیگری هم صادق است. پس به یاد داشته باشید استفاده از واژگان حرفهای حتما بهتر از واژگان عامیه نتیجه خواهد داد.
جستوجوگر گوگل به مرور هوشمندتر شده. دیگر این طور نیست که اگر املای واژهای را اشتباه تایپ کنید نتیجه نگیرید. در اغلب اوقات گوگل متوجه اشتباه شما میشود و علاوه بر ارائهی نتایج اصلی، شکل صحیح آن واژه را هم نشانتان میدهد.

به یاد داشته باشید همهی عملگرها و روشهایی که بر شمردیم میتوانند در کنار هم به کار گرفته شوند تا نتیجهی مورد نظر در کمترین زمان به دست آید.

به جز آنچه در این مقاله مطرح کردیم ترفندهای دیگری هم هستند که کاربرد چندانی ندارند؛ بعضی از آنها را به تجربه یاد میگیرد و بعضی هم هیچوقت استفاده نمیشوند. برخی شیوهها هم ابتکاری هستند؛ مثلا اگر دنبال حساب توییتر کسی هستید همیشه میتوانید قبل از اسم و فامیل فرد، یک علامت @ بگذارید و در گوگل جستوجویش کنید. این طوری احتمال به نتیجه رسیدنتان بالا میرود. یا گذاشتن علامت $ برای حالت انگلیسی و ریال (البته به دلیل وجود دو واحد تومان مردمی و ریال دولتی در ایران کاربرد دومی خیلی کمتر از دلار برای انگلیسی است) به موتور جستوجو میفهمانید آنچه میجویید قیمت یا مبلغ و از جنس پول است.